Mijn eigen kat is jarig (geweest)

Asielkatje

Chinny was in het asiel als zwerfkatje aangekomen (naar mijn weten in juni 2015), mager (1,9 kg), bijna kaal en onder de natte zweren. De eerste maanden hebben de mensen van SDO te Hoofddorp (https://sdo.dierenbescherming.nl/)  in samenwerking met de dierenarts hun uiterste best gedaan om Chinny er weer bovenop te helpen. Ze leek een voedselallergie te hebben en is daarom op een streng dieet gezet, maar ze moest natuurlijk ook wel aankomen.

Mijn band met Chinny

Tijdens mijn vrijwilligerswerk had ik al gauw een band met Chinny opgebouwd. Ik haalde haar vaak even uit de kooi (ze zat in de quarantaine) om op mijn arm even naar buiten te kijken. Ze was dan erg aanhankelijk en genoot van de aandacht die ze kreeg. Gelukkig waren er ook veel kattenknuffelmoeders die haar leuk vonden en haar regelmatig aandacht gaven.

Terugval

In september kreeg Chinny een terugval. Op een woensdagmiddag (ik was in het asiel om te helpen een aantal kittens te resocialiseren) zat ze ineens verstijfd in haar mandje en kon haar kopje niet bewegen. De dierenarts weet het aan een kaliumtekort vanwege het eenzijdige dieet, hoewel ze in de tussentijd wel was aangekomen (3,2 kg). De dierenarts gaf haar extra kalium en raadde aan haar voorlopig maar alles te geven wat ze lekker vond. Ze kreeg ook nog prednison tegen de allergie. De dierenarts zei er wel bij, dat het nu wel zielig begon te worden, dus als deze pogingen niet lukten, dan zouden ze moeten overwegen Chinny in te laten slapen. Vooral ook omdat ze zelf de zin in het leven had opgegeven.

Opknappen

Als het echter wel zou lukken, raadde de dierenarts aan Chinny uit het asiel te plaatsen zodra haar gezondheid het toe zou laten. Aangezien ik al eerder had aangeboden gastgezin te zijn voor katten die dat nodig hadden, werd mij gevraagd Chinny mee te nemen. Begin oktober gaf de dierenarts aan dat ze verplaatst kon worden en heb ik Chinny mee naar huis genomen. Binnen een week begon ze al tekenen van verbetering te vertonen en al gauw voelde ze zich helemaal bij mij thuis.

Adopteren

Chinny had mij duidelijk in haar hart gesloten en was verschrikkelijk aanhankelijk, maar andersom was dat ook het geval en kon ik het niet over mijn hart verkrijgen haar weer te moeten laten verhuizen. Ik was voorlopig eigenlijk niet van plan een kat te nemen, maar besloot toch in december haar zelf te adopteren en inmiddels zijn we hele dikke vriendinnen. Ik was blij dat het ook heel goed ging tussen Chinny en mijn konijn Pientje. Eigenlijk is Pientje haar zwaar de baas, maar ze zijn ook lief tegen elkaar en Chinny heeft heel goed in de gaten dat Pientje een deel van ons gezin is.

Verjaardag

Ik was er steeds van uitgegaan, dat de dierenarts op de papieren haar geschatte geboortedag op 8 juni 2008 had gezet en ik wilde vandaag dus haar verjaardag vieren. Toevallig had ik ook de papieren van de adoptie vandaag even in handen en zag dat de geschatte verjaardag op 3 juni was gezet. Dit jaar vier ik het toch maar vandaag en heb ik wat foto’s van haar gemaakt, waarop heel duidelijk te zien is hoe goed het haar gaat, hoewel ze nog steeds medicijnen krijgt.

Vergelijken

Voor de volledigheid plaats ik ook één foto van de eerste dagen erbij. De foto is genomen met mijn telefoon met slechte lichtomstandigheden (binnen in de huiskamer ’s avonds in oktober), dus de kwaliteit van de foto’s laat te wensen over en is dus niet representatief voor mijn huisdierfotografie. Ik wilde het echter niet achterhouden. Verder ook een foto uit maart van dit jaar. De progressie is ook hier nog heel duidelijk te zien.

Reacties

5 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.